PLAKT:
Geert Goiris
Geert Goiris is een fotograaf die telkens op zoek gaat naar een gevoel van vervreemding tussen mens en omgeving. Met zijn grootformaat analoge camera’s reist hij naar afgelegen landschappen. Van ijzige poolgebieden over dorre woestijnen, tot verlaten modernistische bouwwerken: hij legt ze allemaal vast met een scherpe, bijna sacrale kalmte.
De beelden van Geert Goiris zijn ogenschijnlijk normaal. Tegelijkertijd dragen ze iets onheilspellend in zich, en zweven ze tussen verleden en toekomst, realiteit en mythe. Goiris omschrijft zijn werkwijze als “anticiperend”: zijn foto’s zijn geen loutere weergave van wat is, maar aankondigingen van wat kan komen. Hij zoekt naar tekenen van ecologische of sociale veranderingen die zich net buiten ons directe zicht afspelen. Alsof zijn werk een echo bevat van toekomstige breuken.
Hij gebruikt een visuele methode die hij “traumatisch realisme” noemt: de precisie van documentairefotografie mixt hij met poëtische vervreemding. Door lange belichtingstijden te gebruiken, vaak bij schemerlicht of bij extreme lichtomstandigheden, verwijdert Geert Goiris zijn eigen aanwezigheid uit het beeld. De camera registreert in plaats van getuigt; hij vangt een staat van zijn, een samenvatting van tijd en atmosfeer, eerder dan feitelijke gebeurtenissen.
Left Bank is een raadselachtig beeld en toont een detail van de zijdeachtige spinsels die je soms over bomen en struiken ziet in de late lente. De fragiele structuur lijkt architecturaal, als een poort of sluier tussen werelden. In wel meer van Goiris beelden speelt de formele kwaliteit van een membraan een prominente rol; als iets dat tegen een oppervlak duwt, of in dit geval je binnentrekt.
In de publieke ruimte wordt dit frêle beeld een zachte verstoring in de stedelijke omgeving. Misschien wijst het op verschuivingen die zich net buiten ons gezichtsveld voltrekken, veranderingen die nog niet zichtbaar zijn maar wel al voelbaar aanwezig. Het herinnert ons aan onze eigen nietigheid tegenover de stille onverschilligheid van de natuur. In die verstilling lijkt iets vervat te zitten dat zich nog moet ontvouwen. Een stille voorbode van wat nog kan komen.
PLAKT nodigt kunstenaars uit om werken te creëren die worden gedrukt als bluebackposters en door de stad worden geplakt. Dit wordt gedaan door professionals die normaal gesproken evenementenadverts verspreiden, waardoor zij bepalen waar en wanneer de kunstwerken verschijnen. PLAKT omarmt spontaniteit en onvoorspelbaarheid: de posters duiken op op onverwachte plekken en verdwijnen even snel weer—wat de ongrijpbare, vluchtige aard van het stadsleven weerspiegelt. PLAKT draait om het creëren van onverwachte ontmoetingen—korte momenten van vreugde, nieuwsgierigheid of reflectie. Of het nu een korte pauze is tijdens een drukke dag of een glimlach op een vertrouwde straathoek, deze kunstwerken willen kunst verbinden met het dagelijks leven en ons eraan herinneren om het moment te omarmen en de onverwachte aard van het leven te ervaren.
We verspreiden meer dan 300 exemplaren van elk kunstwerk in de openbare ruimtes van Vlaanderen en Brussel. Wanneer en waar precies? Dat weten we niet—en dat is nu juist de schoonheid ervan.
Het tweede luik van PLAKT brengt een grotere versie van deze kunstwerken naar IKOB, Eupen; CC Strombeek; De Warande, Turnhout; Kunsthal Mechelen; NW Aalst; De Brakke Grond, Amsterdam; C mine, Genk; Kapel Rozenkrans, Oostduinkerke; Museum Dhondt Dhaenens, Deurle; en Abby, Kortrijk. Elke partner kiest zelf de volgorde in welke ze de werken tonen en hoe snel ze hun presentatie veranderen. Op sommige plekken zullen alle kunstwerken gepresenteerd zijn in één jaar, bij anderen zal het vier jaar duren eer de hele reeks getoond is.