Museumplein 05:
Veronika Bezdenejnykh
Images from Home
Maart - Augustus 2026
Veronika Bezdenejnykh (spreek uit: ‘bez-de-NÉJ-nych) werd geboren in 1990 in Almaty, Kazachstan, en woont en werkt in Brussel. Ze studeerde schilderkunst aan KASK Gent. Haar schilderijen bewegen zich tussen figuratie en abstractie. Haar werk verkent persoonlijke overpeinzingen, herinneringen, en wat zij de essentie van het beeld-maken noemt. Een schilderij beschrijft zij als een ‘transformatiebox’, of ook wel een ‘emotie-creatiebox’, waarin de toeschouwer vrij is om te doen wat die wil.
Wat haar werk zo boeiend maakt, is de manier waarop het betekenis opbouwt. In haar installaties worden individuele doeken gepresenteerd tegen grote geprinte of geschilderde achtergronden die de hele tentoonstellingsruimte innemen. Zo lijkt het net of je het schilderij zelf binnenstapt. Wanneer je dichtbij komt, zie je kleine, zorgvuldig geplaatste penseelstreken, als licht dat zich verschuift over een betegeld oppervlak.
‘In het dorp waar ik opgroeide was niet echt kunst,’ vertelt Veronika Bezdenejnykh, ‘maar wel wandtapijten, en behangpapier met ingewikkelde patronen’. De referenties die ze gebruikt, strekken zich uit over tijd en geografie: Perzische en Transsylvaanse tapijten, Byzantijnse mozaïeken, behangpatronen, de mysterieuze glinstering van parels, fragmenten van persoonlijke herinneringen, en nog veel meer. Ze vertrekt van kleine reproducties in boeken, korrelige beelden uit online archieven van historische decoratieve objecten. Die wazige bronnen brengen vervormingen met zich mee, die ze versterkt en omvormt in verf. ‘Zoals wanneer je twee stroken behangpapier op elkaar probeert te laten aansluiten,’ zegt ze. ‘Soms lukt dat niet helemaal, en die onderbreking maakt een beeld super boeiend’.
Een motief uit de volkskust voelt zich evengoed op zijn plaats in haar werk als iets dat uit de oudheid is geplukt. Wat deze kunstenaar interessant vindt is wat er met betekenis gebeurt wanneer een beeld in de loop van de tijd wordt herhaald en opnieuw betekenis krijgt. Of hoe een oorspronkelijke betekenis vervaagt, en hoe er zo plaats vrijkomt voor nieuwe lezingen. Elk kunstwerk wordt, zoals zij het omschrijft, een netwerk van gelaagde interpretaties, waarbij herhaling leidt tot transformatie in plaats van louter reproductie.
De reeks vlaggen die Veronika Bezdenejnykh ontwierp voor Museumplein doen op het eerste zicht denken aan oriëntaalse tapijten. Maar voor wie twee keer kijkt onthullen de beelden iets helemaal anders. Bezdenejnykh inspireerde zich voor deze reeks op wandelingen door de Wondelgemstraat, in de Gentse Rabot-buurt, waar ze zelf jarenlang woonde. Het Rabot is een aankomstbuurt voor mensen met een migratie-achtergrond, en dat is duidelijk zichtbaar in winkels doorheen de Wondelgemstraat. Je vindt er heel uiteenlopende zaken, zoals een Afghaanse bakker, een winkel met Roemeense specialiteiten, een Aziatisch Dumpling House, een Afrikaanse supermarkt, of een winkel met Turkse decoratie-artikelen.
Tijdens haar wandelingen door Gent fotografeerde Bezdenejnykh overal details, van taartbeslag en menukaarten tot decoratieve patronen van interieurs. Ze bracht deze details samen met elementen uit haar digitale archief (zoals foto’s van de parels op schilderijen van Van Eyck) en met elementen van rond het Jan Hoetplein zelf, zoals bijvoorbeeld de pauw die vanop het Museum voor Schone Kunsten te plein overschouwt. Met Images from Home viert Bezdenejnykh de diversiteit van de stad, en brengt ze een buurt die zelden in de schijnwerpers staat naar het hart van het museumkwartier.
Gent is een stad van vele culturen en gemeenschappen. Deze rijkdom is echter nauwelijks zichtbaar in haar publieke monumenten en pleinen. De beelden, gevels en gedenkstenen die de stad sieren vertellen overwegend één verhaal — dat van een bepaalde geschiedenis, een bepaalde bevolkingsgroep. De etnische en sociale diversiteit die de stad vandaag kenmerkt, en die buurten als het Rabot al decennia vorm geeft, heeft in die officiële ruimte nog maar weinig sporen nagelaten. Images from Home is misschien wel een eerste, voorzichtige stap in een andere richting. Door patronen en details uit de alledaagse leefwereld van verschillende gemeenschappen samen te brengen op dit plein, maakt Bezdenejnykh die onzichtbare diversiteit voor even zichtbaar.
Museumplein is een uitnodiging aan kunstenaars om werk te maken dat tijdelijk het Jan Hoetplein inneemt. Dit plein verbindt verschillende musea – S.M.A.K., MSK en GUM – en is diep geworteld in de Gentse geschiedenis: het wordt aan de ene zijde geflankeerd door de Gentse Plantentuin, en aan de andere kant wordt het omarmd door het Citadelpark. Het Jan Hoetplein is dus een bijzondere plek vol mogelijkheden.
Met deze presentaties dromen we graag over wat de toekomst kan brengen, en tonen we een nieuwe reeks kunstwerken in de openbare ruimte. Museumplein nodigt elke vijf maanden een andere kunstenaar uit om werk te maken voor de vijf reuzegrote vlaggen in het bloemenperk voor het S.M.A.K. Gedurende vijf maanden zoekt elk werk connectie met het plein, het park, de stad en haar bewoners, en laat het ons nadenken over de plek die kunst in de publieke ruimte kan en zou moeten innemen.
Museumplein is een project van artlead en S.M.A.K, ondersteund door Stad Gent.
