Marina Abramović
The Urgent Dance
1996
€3200,00
Zeefdruk, ingelijst
127.5 x 74.1 cm
Editie in oplage van 150 exemplaren, genummerd en gesigneerd door de kunstenaar
Op voorraad
over dit werk
Marina Abramović’s The Urgent Dance ontstond in 1996 als performance bij de opening van haar tentoonstelling in het Gentse Museum voor Hedendaagse kunst, in samenwerking met de toenmalige museumdirecteur Jan Hoet. Op de klanken van traditionele tangomuziek wagen Abramović en Hoet zich niet aan een dans, maar beelden in plaats daarvan eerder tableaux vivants uit waarbij ze – omgeven door een goudkleurige lijst – ietwat dramatische poses aannemen. Deze verbeelden niet enkel de spanning tussen twee lichamen, maar ook tussen twee rollen en twee vormen van autoriteit. Door Hoet, een van de machtigste figuren uit de kunstwereld van zijn tijd, mee in het werk te trekken, maakte Abramović de institutionele macht zelf onderdeel van het medium. Na de performance werd het publiek uitgenodigd om mee te dansen, wat de strikte hiërarchie tussen kunstenaar, instelling en toeschouwer definitief deed kantelen. Deze zeefdruk met dezelfde titel werd eveneens in 1996 gemaakt als neerslag van deze vluchtige performance.
over Marina Abramović
Marina Abramović is een van de meest invloedrijke performancekunstenaars van de twintigste eeuw. Sinds haar vroege jaren zeventig werk in Joegoslavië heeft ze het medium performance grondig hervormd: het lichaam is bij haar altijd zowel onderwerp als medium. Ze onderzoekt de fysieke en mentale grenzen van het uithoudingsvermogen, en gebruikt pijn, vermoeidheid en ritueel als middelen voor emotionele en spirituele transformatie. Simpele handelingen als zitten, liggen en ademhalen worden bij haar geladen met een intensiteit die de toeschouwer rechtstreeks raakt.
Van 1976 tot 1988 werkte ze samen met de Duitse kunstenaar Ulay in een reeks performances die draaiden rond dualiteit, fysieke symmetrie en wederzijdse afhankelijkheid. Na hun breuk keerde ze terug naar solowerk en verschoof haar aandacht steeds meer naar de relatie tussen kunstenaar en publiek. Die verschuiving bereikte een hoogtepunt in The Artist Is Present (MoMA, 2010), waarbij ze dagenlang roerloos tegenover telkens een nieuwe bezoeker zat. Het werk bestaat niet zonder de aanwezigheid van een ander, en dat principe loopt als een rode draad door haar hele praktijk.
meer...
